امید

 

 

 

 

وقتی میرم تو فکر ،قیافه تابلو ام این شکلی میشه ناراحت و خودم نمیفهمم دارم داد میزنم 

ک در حال فکر کردن به موضوع بسیار غم داری هستم .

از وقتی که خبر نهال. س رو خوندم و همچنین وبلاگش خیلی تو فکرم .به محض این که

خبرش توی نت پخش شد هر گروهی و حزبی سعی کرد که یه جوری مرگ اونو  باز کنه

و علت یابی کنه که چرا ...

درحالی که خانواده عزادارش -برای آرامش خودشون -همه چیو تکذیب کردن 

وحقم دارن .علت یابی های سیاسی و عاطفی و شکافتن این موضوع که آیا واقعا

وحتما نهال بخاطر علاقش به بهنام خودکشی کرده یا نه (مصاحبه پدرش )  چه

سودی داره؟ نهالو زنده میکنه ؟!

و مورد ناراحت کننده دیگه اینکه آمار افسردگی و ناراحتی توی کشور در حال افزایش

به قولی  نگذاریم ایران سرزمین مرده ها شود :"روزهای سیاهی میسازیم.

حواسمان هست.افسردگی امار قابل توجهی دارد.

به افسردگی جامعه دامن می زنیم. عادت به عزاداری وتاسوعا عاشورا داریم.

ترک عادت موجب مرض است.

انجا که حکومت فشار نمی اورد خودمان اندوه سازی می کنیم.

بعد با حسرت از مردمان شاد سرزمینهای دیگر می گوییم.

سرزمینهای دیگری که مردمش مرده دوست و مرده پرست نیستند."

می دانی میخواستم چه بگویم 

میخواستم بگویم از اینکه این همه بی امیدیم حالم بهم میخورد،متنفرم

از اینکه این همه بی تفاوت باشم هم 

واینکه مدام به تاریکی لعنت بفرستم اما دریغ از...باشد

واینکه به جای ریشه یابی و فهم و درک قضایا دنبال پچ پچ های بیهوده وحرفهای 

بی سروته باشم هم ایضا 

می دانی شدید دلم میخواهدبرای این سرزمین مادری کاری بکنم 

برای ملتی که در آن اند و اینقدر غمگین و چهره ها کم کم دارد خاک گرفته می شود 

می دانی دلم می خواهد روزی برسد که همه از ته دلــــــــــ. بخندند و

صبح که پا میشی نبینی اِ باز یکیو سر مسائل سیاسی کشتن

اِ یکی پول مردمو خورد یه آبم روش

اِ گشنگی 

اِ فقر 

اِ تن فروشی

اِ اعتیاد 

اِ...... از این اِ ها زیاد هست ...

یا حق

/ 7 نظر / 9 بازدید
scorpion

سلام حس من و تو و خيلي هاي ديگر اينگونه است تا همه ما با هم مشترك نشويم و حسمان يكي نشود نميشه نتيجه گرفت

اه خراباتی.کاملا درست می گویی.غم و افسردگی گریبان گیرمان شده ست.وحشتناک است به خدا .وحشتناک.چندی ست که خود خواستم بی تفاوت شوم اما نشد.البته در مسائل جزیی و بی اهمیت دقیقا بی تفاوت شده ام.نمیدانم.به کدام مرام خواهیم مُرد؟؟!!!الله اعلم

بیداد

پیام قبلی را من نوشتم خراباتی.فراموش کردم اسمم را بنویسم.

شیرین

دروووود و سلام حرفات سخت ناراحت کننده بود. کیو میشناسی که به این چیزها فکز نکنه؟ کیو میشناسی که برای این حرفها این قدر خودش رو اذیت نکنه؟ این ورزها که مطالب متعددی رو درباره استاد طالقانی میخونم به حقایقی پی میبرم که... خودت رو زیاد اذیت نکن.

آسمان آبي

سلام دوست من راستش خيلي وقته كه آسمون دلهاي هممون ابري و غمگينه. حالا هر كسي به يه نوعي و دليلي

آقاي نويسنده

درود بر شما چه بگويمت جز سكوت ... دغدغه هايتان ستودني ست اين اثر زيبا از آن خودتان هست ؟ شما نقاشي ؟

آقاي نويسنده

ناجیان این روزها چقدر رویایی اند بهاری ... پاییزی ... چه فرقی خواهد داشت ... وقتی در این سراب ...!